Gedachten bij Rembrandts 'De terugkeer van de verloren zoon'.
Een ogenschijnlijk onbeduidende confrontatie met een poster waarop een detail van Rembrandts 'Terugkeer van de verloren zoon' stond afgebeeld, vormde voor Henri Nouwen het begin van een lang geestelijk avontuur. Het bracht hem tot een nieuw begrip van zijn roeping en gaf hem nieuwe kracht. In het hart van dit avontuur staat een schilderij uit de zeventiende eeuw en zijn schilder, de parabel van de Verloren Zoon uit de eerste eeuw en haar schrijver, een mens uit de twintigste eeuw op zoek naar de zin van het leven.
Vanuit zijn persoonlijke betrokkenheid en levenservaring schetst Henri Nouwen de ervaringen en gevoelens van de vader, de oudere zoon en de jonge zoon. Hij nodigt ons uit om Rembrandts meesterwerk, dat de parabel van de scheppende, onvoorwaardelijke en bevrijdende liefde van God op onnavolgbare wijze afbeeldt, op een nieuwe en directe manier te zien en te begrijpen.
Henri Nouwen (1932-1996) was katholiek priester en professor aan verscheidene universiteiten in de Verenigde Staten. In 1986 verliet hij Harvard en ging hij wonen in de Arkgemeenschap 'Daybreak' in Toronto (Canada), samen met verstandelijk gehandicapten en hun assistenten. Hij publiceerde vele succesvolle boeken.
